Jane Austen, Duma i uprzedzenie

 

Jane Austen, Duma i uprzedzenie

Wydawnictwo: Oxford Educational, 2009

 

Książkę pewnie znacie. Może czytaliście? Może oglądaliście ekranizację? A może tylko coś o niej słyszeliście? Ja przeczytałam ją po raz drugi w życiu (pierwszy raz pewnie z dziesięć lat temu). Podobała mi się niesamowicie!

Pewne rzeczy pamiętałam z pierwszej lektury, inne zupełnie uciekły mi z pamięci, ale całość nadal zaskakuje mnie swoim pięknem i doskonałością. To wspaniała, mądra powieść, z bardzo inteligentną narracją, zabawna, dopracowana. O ludziach, miłości, uczciwości, małżeństwie. Bohaterowie zostali świetnie sportretowani (i to nie tylko ci pierwszoplanowi), ich dialogi są bardzo naturalne, a przedstawione sytuacje prawdopodobne i „życiowe” (szczególnie sceny z życia rodzinnego i towarzyskiego). Narrator wprost pokazuje wady jednych osób i zalety drugich, ale są i tacy, których ocena zmienia się po ujawnieniu nowych faktów.

Tradycyjnie nie zamierzam streszczać Wam fabuły, by nie psuć nikomu przyjemności czytania. Napiszę tylko, że w centrum wydarzeń jest rodzina Bennetów, a raczej dwie najstarsze córki: Jane i Elżbieta, oraz panowie Bingley i Darcy, którzy wprowadzają się do majątku w ich sąsiedztwie. Uczuć, romansów w tej powieści nie brakuje, ale dla mnie szczególnie cenne są trafne obserwacje psychologiczne i poczucie humoru autorki. To jedna z tych książek, które potrafią poprawić nastrój.

Najbardziej podczas czytania zastanawiałam się nad podobieństwem „Dumy i uprzedzenia” do „Rozważnej i romantycznej”. Niektóre wątki (uwiedzenie młodej dziewczyny, które potem wychodzi na jaw), bohaterowie (Wickham – Willoughby), relacje (np. między siostrami) są łudząco wręcz podobne. Wydawało mi się, jakby była to ta sama historia, lecz opowiedziana zupełnie inaczej, dojrzalej. Tylko dlaczego Jane Austen dokonała tych powtórzeń?

Najbardziej znane z całej książki są jej pierwsze zdania:

 

Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu a bogatemu mężczyźnie brak do szczęścia tylko żony.

Jakkolwiek za pojawieniem się takiego pana w sąsiedztwie niewiele wiadomo o jego poglądach czy uczuciach, owa prawda jest tak oczywista dla okolicznych rodzin, że przybysz zostaje od razu uznany za prawowitą własność tej czy innej ich córki.”

Co takiego jest w „Dumie i uprzedzeniu”, że mimo wielu lat (1813 – data premiery w Anglii) jest nadal czytana przez miliony czytelników na całym świecie, wznawiana przez wydawnictwa, ekranizowana, adaptowana, że wciąż jest wzorem dla innych pisarzy? To trudne pytanie i pewnie nie ma na nie jednej odpowiedzi. Wydaje mi się, że poza genialną warstwą językową, stylistyczną, literacką, powieść ta oferuje obraz szlachetnej miłości i szlachetnych bohaterów, którzy nas urzekają i oczarowują.

Ocena: 5+/6

PS Więcej recenzji i opinii o tej książce znajdziecie na naszym blogu „Klub Jane Austen”:

Klub Jane Austen


http://janeausten.blox.pl/2012/11/Jane-Austen-8211-Duma-i-uprzedzenie.html

 

9 Komentarze

  1. Widzę, że w ocenie jesteśmy podobne :-) Ja u siebie bardzo się rozpisałam, bo po prostu uwielbiam analizować bohaterów, ich postępowanie itp., a klasyka jest do tego doskonała :-)

  2. PS. Jeśli chodzi o powtórzenia, to jest jeszcze analogia do „Mansfield Park” odnośnie do skandalu obyczajowego, a raczej „Mansfield Park” do „Dumy…” ;-) I też nie wiem skąd te powtórzenia. Może dlatego, że książki, które wspominasz, pisane były jedna po drugiej i tak jej w głowie zostało ;-)
    Zwróć uwagę na to:

    1. Lady Susan (powieść powstała najprawdopodobniej około roku 1795)
    2. Rozważna i romantyczna (pierwsza wersja powieści powstała w 1795 roku jako zbiór listów)
    3. Duma i uprzedzenie (powieść była pisana od października 1796 roku do sierpnia roku 1797)
    4. Opactwo Northanger (powieść została napisana w latach 1798-1799)
    5. Mansfield Park (powieść została napisana w latach 1811-1813)
    6. Emma (powieść powstała między 21 stycznia 1814 roku a 29 marca 1815 roku)
    7. Perswazje (powieść powstała w okresie od 8 sierpnia 1815 roku do roku 1816)

  3. @krainaczytania
    Zaraz przeczytam Twoją recenzję. Cieszę się, że oceniamy książkę podobnie :-).
    Ciekawe jest to zestawienie dat powstawania poszczególnych powieści, ja sugerowałam się błędnie datami wydania.
    Gdy już przeczytamy wszystkie powieści Jane Austen będziemy miały pełny obraz jej twórczości i może takich powtórzeń wątków będzie więcej i łatwiej będzie wyciągnąć wnioski. Może pewne tematy szczególnie tę autorkę interesowały?

  4. Ja mam w planach ekranizację, myślę, że mi się spodoba, bo lubię filmy kostiumowe.

  5. @avo_lusion
    Ja też mam w najbliższych planach obejrzenie ekranizacji, tylko że już kiedyś je widziałam i nie bardzo mi się podobały, nie oddają zupełnie książki. Może tym razem ocenię je lepiej ;-).

  6. To była moja pierwsza książka Jane Austen. Miłość od pierwszej strony. :)

  7. Czytałam i oglądałam wiele razy… do tej pory mnie zachwyca i odkrywam nowe rzeczy :-)

  8. @www.navrant.wordpress.com
    Obejrzałam w sobotę ekranizację z 2005 roku i nadal mi się nie podoba, ale książkę będę czytać jeszcze wiele razy :-).